Michael Hauwert gelooft dat je een kunstenaar pas echt leert kennen door hun werk te zien, waardoor een biografie-tekstje lezen eigenlijk overbodig zou worden. Toch zou hij, wanneer de plicht roept, de volgende woorden gebruiken om zichzelf en zijn werk te beschrijven: humoristisch, absurd, serieus, poëtisch, persoonlijk, introspectief, documentair, filmisch, invoelend, gevoelig, de zelfbekentenis-opzoekend, begrip-kwekend en verbinding-zoekend. 


Als hij ook nog zinnen vuil zou moeten maken aan een beschrijving van zichzelf zou het er zo uitzien: Michael Hauwert is sinds zijn geboorte te beschrijven als Filipijns-Indonesisch-Nederlands en daardoor zijn hele leven belast altijd vijf minuten langer dan anderen een antwoord te moeten geven op de vraag waar hij vandaan komt, en dus geen vreemdeling ten opzichte van verhalen vertellen, begrip zoeken en zichzelf willen begrijpen.

Of: Als kind was Michael Hauwert zo beschermd en verlegen dat eenzaamheid geen uitzondering was, toch was daar altijd potlood en papier om hem te vergezellen. Zijn hele leven tekent hij al en het is zijn manier geworden om de wereld te begrijpen, zien, duiden, en van zijn perspectief en commentaar te kleuren.

En dan ook: Toen Michael Hauwert na vijf jaar aan de universiteit depressief en doelloos voor een psycholoog zat, was de enige uitweg en uitlaatklep het maken van kunst. Als hij voor een klein moment pretentieus mag zijn zou hij het maken van kunst voor hem existentieel noemen.

Zo is Michael Hauwert een maker geworden die ernaar streeft in zijn films om tot empathisch begrip te komen: een verbinding tussen mensen door wederzijds begrip van innerlijke worstelingen, waarbij hij altijd zoekt naar een balans tussen het persoonlijke en de bredere context.

Hij vindt inspiratie in het (multi)culturele en het psychologische, en neemt zijn Filipijns-Indonesisch-Nederlandse achtergrond en persoonlijke ervaringen als uitgangspunt voor zijn projecten. Daarbij zet hij animatie in als een manier om tegelijk afstand te creëren tot én dichterbij de werkelijkheid te komen – een voortdurende poging om het poëtische midden te vinden.

…maar je kan ook gewoon mijn werk bekijken ;)